Trekking (Πεζοπορßα)
Τι εßναι το Trekking;
Η πεζοπορßα διακρßνεται σε απλÞ και ορεινÞ. Στην πρþτη κατηγορßα, η ελÜχιστη διανυüμενη απüσταση εßναι 5 χλμ. (περßπου μια-δýο þρες) και πραγματοποιεßται σε εδÜφη με πολý μικρÞ κλßση (χωρßς μεγÜλη υψομετρικÞ διαφορÜ) κι ελαφρý εξοπλισμü.
Στη δεýτερη κατηγορßα, η απüσταση των 15- 20 χλμ. και οι 5-8 þρες πορεßας αποτελοýν τον κανüνα. Ο εξοπλισμüς εßναι εξειδικευμÝνος και ιδιαßτερα τη χειμερινÞ περßοδο επιβÜλλεται να εßναι ο κατÜλληλος. Η ορεινÞ πεζοπορßα μπορεß να γßνει σε οποιοδÞποτε βουνü.
ΧαρακτηριστικÜ
Τα βασικÜ χαρακτηριστικÜ της εßναι η υψομετρικÞ διαφορÜ της διαδρομÞς, που μπορεß να φθÜσει τα 500-600 μ. και το γεγονüς üτι η πορεßα γßνεται συνÞθως σε υψüμετρα μεγαλýτερα των 500 μ.
ΜονοπÜτια Ε4 & Ε6
Η ΕλλÜδα Üργησε να δημιουργÞσει ολοκληρωμÝνο δßκτυο αυτοκινητοδρüμων, πÝραν των βασικþν oδικþν αρτηριþν που διÝσχιζαν τη χþρα. ΜÝχρι τüτε, η επικοινωνßα πραγματοποιοýταν, κυρßως, μÝσω των μονοπατιþν, τα οποßα οι γεροντüτεροι κÜτοικοι των ορεινþν χωριþν αναφÝρουν ακüμα σαν «δημοσιÜ» (δημüσιος, κεντρικüς δρüμος), διüτι γι' αυτοýς αποτελοýσε τη σημαντικüτερη οδικÞ πρüσβαση.
Παρüλο που κÜποια απü τα παλιÜ μονοπÜτια και τα πετρüκτιστα καλντερßμια, αληθινÜ Ýργα τÝχνης, Ýχουν γßνει ασφαλτοστρωμÝνοι δρüμοι, τα περισσüτερα απü αυτÜ ξεγλιστροýν ανÜμεσα στους δρüμους και συνεχßζουν να υπÜρχουν και να διατρÝχουν βουνÜ, λüγγους και χαρÜδρες.
¸τσι, τα τελευταßα χρüνια, με διÜφορες χρηματοδοτÞσεις και απü ποικßλους φορεßς (δÞμους ορειβατικοýς συλλüγους, ιδιþτες κ.α.) συντηρÞθηκαν, αναβßωσαν και σηματοδοτÞθηκαν μεγÜλα τμÞματÜ τους σε üλη την ΕλλÜδα, δημιουργþντας Ýνα ευρý δßκτυο συνολικοý μÞκους, περßπου, 3.500 χλμ. Το κυριüτερο τμÞμα τους καταλαμβÜνουν οι επεκτÜσεις των Ευρωπαúκþν Μονοπατιþν ΜεγÜλων Διαδρομþν Ε4, Ε6 και κατηγορßας Ο (3.000 χλμ.), ενþ εκτüς απü αυτÜ Ýχουν διαμορφωθεß ακüμα 500 χλμ. μικρüτερων μονοπατιþν, που παρουσιÜζουν εφÜμιλλο ενδιαφÝρον.
Τη δεκαετßα του 80 δýο απü τα ΕυρωπαúκÜ μονοπÜτια ΜεγÜλων Διαδρομþν επεκτÜθηκαν στην ΕλλÜδα: το Ε4 και το Ε6. Το Ε6 αρχßζοντας απü τον Αρκτικü Κýκλο στη Φιλανδßα και κατηφορßζοντας νüτια ως τις ΑδριατικÝς ακτÝς, διασχßζει την ΕλλÜδα απü τις ακτÝς του Ιονßου ΠελÜγους και κατÜ μÞκος των βüρειων παραμεθüριων περιοχþν, για να καταλÞξει στη ΘρÜκη. Εκτüς απü αυτÜ Ýχουν διαμορφωθεß ακüμα 500 χλμ. μικρüτερων μονοπατιþν, που παρουσιÜζουν εφÜμιλλο ενδιαφÝρον.
*ΜονοπÜτι Ε4 (-GR): ΞεκινÜ απü τα Πυρηναßα ¼ρη και φθÜνει στην ΕλλÜδα, μÝσω της πρþην Γιουγκοσλαβßας. Το ελληνικü τμÞμα του E4, διασχßζει τη βüρεια και κεντρικÞ ΕλλÜδα, την Πελοπüννησο, καταλÞγει στο Γýθειο και συνεχßζεται στο νησß της ΚρÞτης. ΠροσφÝρει, Ýτσι, τη δυνατüτητα στον πεζοπüρο Þ τον ορειβÜτη να γνωρßσει üλη την ποικιλßα του ελληνικοý τοπßου και τον πλοýτο της ελληνικÞς φýσης. Το μεγαλýτερο υψüμετρο της συνολικÞς διαδρομÞς εßναι η κορυφÞ του Ολýμπου Σκολιü (2.911 μ.). ΙδανικÞ περßοδος για να περπατηθεß το Ε4 στην ΕλλÜδα εßναι απü 15 ΜαÀου Ýως αρχÝς Οκτωβρßου. Το κλßμα εßναι μεσογειακü και παρουσιÜζει μεγÜλη ξηρασßα το καλοκαßρι και σημαντικÞ διαφορÜ θερμοκρασßας την ημÝρα απü τη νýκτα. Η περßοδος που μπορεß να συναντÞσει κανεßς χιüνια κατÜ μÞκος της διαδρομÞς εßναι απü τον ΝοÝμβριο Ýως τον Ιοýνιο.
*ΜονοπÜτι Ε6: Το ελληνικü τμÞμα του Ýχει δýο σκÝλη. Το πρþτο ξεκινÜ απü την περιοχÞ των Πρεσπþν και μÝσω ΚαστοριÜς, Ιωαννßνων και Δωδþνης φτÜνει ως την πüλη της Ηγουμενßτσας. Το δεýτερο σκÝλος ξεκινÜ απü την περιοχÞ της Φλþρινας, διασχßζει τις ορεινÝς περιοχÝς της δυτικÞς, κεντρικÞς και ανατολικÞς Μακεδονßας (κατÜ μÞκος των συνüρων της ΕλλÜδας με τη FYROM και τη Βουλγαρßα) και φτÜνει ως την πüλη της Αλεξανδροýπολης, στην περιοχÞ της ΘρÜκης.
Ορειβασßα
Η ορειβασßα αποτελεß την πλÝον δýσκολη μορφÞ της πεζοπορßας. ΣυνÞθης στüχος της ορειβασßας εßναι η κατÜκτηση κÜποιας κορυφÞς. Στην ορειβασßα η απüσταση δεν παßζει ουσιαστικü ρüλο. Πιο σημαντικü στοιχεßο εßναι üτι ανÜ þρα καλýπτονται περßπου 300 μÝτρα υψομετρικÞς διαφορÜς που σημαßνει üτι για να ανÝβει κανεßς 1000 μÝτρα απαιτοýνται περßπου 4 þρες μαζß με τις στÜσεις. Μια συνÞθης ορειβατικÞ ανÜβαση διαρκεß 7-10 þρες μαζß με την επιστροφÞ.
|
